In het fraaie gebouw van Beeld en Geluid in Hilversum werd op zaterdag 28 november jl. de finale gehouden van de Dutch Guitar Awards 2009.
Twaalf getalenteerde jonge gitaristen hadden moeten aantreden, maar het werden er helaas elf. Gyo Kretz had de avond ervoor in Boedapest gespeeld en kon daar niet weg wegens problemen op het vliegveld. De finalisten die Hilversum gelukkig wel wisten te bereiken schotelden de stampvolle zaal een zeer afwisselend programma voor: rockabilly, solo akoestisch, jazz, rock, funk, shred, blues – alles zat erin.
Veel deelnemers speelden eigen materiaal, maar er kwamen ook de nodige covers voorbij. In positief opzicht vielen op: de instrumentbeheersing, de muzikaliteit en de liefde voor de gitaar die de kandidaten lieten zien, en dat al op soms zeer jonge leeftijd. Erg indrukwekkend!
Aandachtspunten die door de jury meer dan eens werden genoemd waren valse gitaren, de neiging van met name de akoestische gitaristen om stukken te spelen die eigenlijk nog te moeilijk zijn (zoals Tommy Emmanuel’s The Hunt of Jerry Reed’s Jerry’s Breakdown) en een gebrek aan podiumpresentatie.
De jury kende de aanmoedigingsprijs toe aan Kevin Ashadi (18) uit Wierden, die op overtuigende wijze zijn mix van rock, funk en spetterende solo’s wist neer te zetten, waarbij het niet uit leek te maken dat zijn rechterhand in het verband zat wegens een blessure.
De derde prijs ging naar Rotterdammer Jun Hyung An (21), een groot talent die op een oude Gibson een fantastisch, swingend stuk jazz liet horen, gevolgd door een harmonisch uitermate avontuurlijk stuk op de akoestische gitaar, waarbij hij helaas werd geplaagd door een gitaar die weigerde op stemming te blijven.
De tweede prijs was voor Bugrahan Gedik (15), een zelfverzekerde jonge Amsterdammer die diepe indruk achterliet door de manier waarop hij moeiteloos zijn zelfgeschreven muziek voor het voetlicht bracht, op het grensvlak van fusion en metal, met een uitstekende techniek en mooie, verrassende solo’s.
De eerste prijs ging naar de 14-jarige Leif de Leeuw uit Amersfoort. Begeleid door zijn vader speelde hij een schitterende versie van Jeff Beck’s Cause We’ve Ended As Lovers, waarbij hij het ademloze publiek volledig in zijn greep hield. Leif had een prachtig geluid, ging van fluisterzacht naar voluit en weer terug, speelde met enorm veel emotie en toonde een voor zijn leeftijd opmerkelijk charisma en even opmerkelijke instrumentbeheersing.
Al met al een zeer geslaagd evenement, dat zoals altijd prima was georganiseerd. We hebben nu al zin in volgend jaar!
In het fraaie gebouw van Beeld en Geluid in Hilversum werd op zaterdag 28 november jl. de finale gehouden van de Dutch Guitar Awards 2009.
