
Tijdens het Bridge Guitar Festival staat er een podium op de Markt in Eindhoven. Vrijdagavond speelt daar onder anderen Joanne Shaw Taylor in het kader van Bridge Around Town. Gitarist sprak haar de laatste twee jaar twee keer. Een compilatie.
Bridege Around Town is het gratis programma tijdens het Bridge Guitar festival. Op vrijdag 29 mei spelen naast Joanne Shaw Taylor ook Jax Hollow, The Buttshakers en The Hickey Underworld op de Markt in Eindhoven. Meer informatie.
Interview met Joanne Shaw Taylor door Kevin Pasman
Joanne Shaw Taylor heeft een grote productie de laatste jaren. Momenteel releast ze de ene single na de andere op weg naar haar nieuwe album.
Vorig jaar bracht ze het album ‘Black & Gold’ uit, met een uitstekende verzameling blues- en rootsrocknummers. “Dit is mijn tiende studioalbum en ik ben dit jaar 40 geworden, dus ik ga een nieuw decennium in. Het album voelt als een goede afronding van dat decennium", aldus Joanne Shaw Taylor. "Het was een mooie gelegenheid om te experimenteren met stijlen waar ik voorheen niets mee durfde te doen en teksten te schrijven over persoonlijke dingen die ik niet het nieuwe decennium in mee wilde nemen.
“Ik vind mezelf geen bluesmuzikant. Ik ben een bluesgitarist die soul zingt en graag popsongs schrijft. Dan is het leuk om met een poppy rocksong als Hell Of A Good Time te experimenteren, of de Peter Gabriel-achtige sfeer van Who’s Gonna Love Me Now?.”
“Op ‘Black & Gold’ hoor je dezelfde band als op ‘Heavy Soul’, alleen is Rob McNelley vervangen door Audley Freed. Rob kon de sessie niet doen, maar Kevin (Shirley, producer) kon Audley strikken, waar ik heel blij mee was, want ik ben al jaren een groot fan van hem. The Cry Of Love was een van mijn favoriete bands als kind. Ik had een foto van hem op mijn muur, haha!
De beste combinatie
Weer een jaar eerder bracht ze ‘Heavy Soul’ uit, misschien wel de beste combinatie van haar blues-, soul- en popinvloeden die Joanne Shaw Taylor ooit maakte.
De toegenomen blues- en rootsklanken op ‘Heavy Soul’ lijken een reactie op de verrassend popgerichte voorganger ‘Nobody’s Fool’ (2022). “Met ‘Nobody’s Fool’ heb ik mezelf toegestaan om wat meer plezier te maken”, bekent ze. “Daarvoor had ik een bluescoveralbum opgenomen, waarna we daar ook nog eens een liveversie van opgenomen hebben. Dat zijn waarschijnlijk de twee meest traditionele bluesalbums die ik ooit zal maken. Dus toen de tijd aanbrak om een nieuw album te schrijven, ben ik gewoon gaan doen wat ik leuk vond. Daar zijn wat nummers uitgekomen die ik daarvoor misschien niet zou proberen te schrijven, maar niet op een manier dat mensen denken dat ik opeens een heel ander genre wilde gaan spelen.

foto Simon Green
Blueswortels
“Ik wil dat al mijn albums als mezelf klinken, maar verschillende versies van mezelf. ‘White Sugar’ (2009) klinkt als Joanne toen ze 22 was, ‘Nobody’s Fool’ klinkt als mezelf als 37-jarige. De uitdaging voor ‘Heavy Soul’ was om die pop- en soulwereld terug naar mijn blueswortels te brengen. En volgens mij is dat ons gelukt. Ik vind dat het genoeg als ‘Nobody’s Fool’ klinkt om dat album niet als een rare uitschieter te laten klinken, maar ook genoeg zoals ‘Wild’ (2016) of ‘Reckless Heart’ (2019) om een echt Joanne Shaw Taylor-album te zijn.
“Mijn solo’s zijn meestal vrij geïmproviseerd in de studio, maar het hangt wel af van het nummer. Op een wat meer poppy nummer, zoals A Good Goodbye of Change Of Heart, komt natuurlijk geen epische, vijf minuten durende Jimmy Page-achtige gitaarsolo. Dat heeft zo’n nummer niet nodig. Voor dat soort nummers probeer ik daarom wat specifieks te schrijven waarvan het te rechtvaardigen is dat het in zo’n nummer zit.
Sfeer
“Op het meer bluesy werk, zoals Black Magic en Sweet ‘Lil Lies, gaat het meer om de sfeer van samen met de band spelen. Daar wil je gewoon wat meer vrijheid hebben. Als ik met een drummer als Anton Fig speel, probeer ik de drummer vaak te volgen, zodat je elkaar aanvult en aanspoort. Dan is het ook gewoon leuker om wat meer aan het toeval over te laten.”
Dat laat ook nog ruimte over om de nummers live anders aan te pakken: “Je vindt live van nature nieuwe dingen die goed werken, maar waar je in de studio niet aan dacht. Daarnaast is een studiosetting gewoon heel anders dan live. Momenteel tour ik met een vijfkoppige band: drums, bas, toetsen, een tweede gitarist en ikzelf. En ik ben heel eerlijk: het is prettig om een tweede gitarist erbij te hebben, in plaats van zelf proberen drie gitaarpartijen tegelijk te spelen en er ook nog bij te zingen, haha!”
Joanne Shaw Taylor, vrijdag 29 mei 2026, Markt, Eindhoven.