Reportage Bridge Guitar Convention 2026

Van pedalboards tot poll awards

Events 06-06-2026 13:06

tekst: Steven Faber, Kevin Pasman, Michiel Roelse, Erk Willemsen,
Chris Dekker
foto’s: Eric van Nieuwland

Gitarist is partner van het vijfdaagse Bridge Guitar Festival en medeorganisator van de Guitar Convention. Tijdens de uren voor de beurs hangt er al een mooie spanning. De fabrikanten en importeurs bouwen hun stands op, de huistechnici sluiten de versterkers aan voor de clinics, barpersoneel krijgt instructie en als de klok elf uur slaat is het een rollercoaster waar geen pretpark tegenop kan.

We hebben stapels pedalboards gezien bij de masterclasses, waar vaak diepgaand gesproken werd over het thema ‘Amps vs Modeling’, we hebben de nieuwste gitaren, amps en effecten uitgeprobeerd op de stands van de gearshow, trotse awardwinnaars de hand geschud, interessante productdemo’s bijgewoond, geanimeerd gesproken met onze lezers en aandachtig geluisterd naar het panel over De Indische Connectie. Er was ook veel animo voor de workshops waaraan je mee kon doen.

DE GITAARBEURS
Als je van de ene naar de andere zaal liep, of je ging naar een van de workshops toe, kwam je automatisch langs de stands van importeurs en bouwers. Of, zoals iemand het zei: 'achter elke deur en in elke hoek is wat interessants op gitaargebied te beleven.'

Zo zagen we onder de bouwers heel uiteenlopende gitaren. Van de volledig uit aluminium gemaakte modellen van Alutone met unieke klankeigenschapen en, gedeeltelijk van metaal. Ze werden gedemonstreerd op het demopodium (foto boven)

We zagen de de high-end gitaren van DeJaWu (foto boven), gitaren van Stuwey, meer traditionele gitaren van Brixx en de Stradlin gitaren met onmiskenbare vintage vibe en de eigenzinnige modellen van RH Guitars, Unquendor, Mozer en Schwung. Zelfs basbouwer Paul Belgrado had een gitaar meegenomen en vertelde dat hij in de toekomst meer gitaren wil gaan maken.

Natuurlijk kon je, bijvoorbeeld bij een van de Hubtowers (foto boven), ook gitaren uitproberen van grotere merken als Hagstrom, FGN, Eko, Sterling by Music Man, Schecter, Tokai en Yamaha

De akoestische gitarist kon zijn hart ophalen aan gitaren van Crafter (foto boven), Eastman, Martin, Lâg en Ortega, waar ook twee resonators waren uit te proberen, of de hightech gitaren van Lava.

Ook pedalen waren er in overvloed. Zo zagen we de nieuwste fuzz en treble booster van Vox op de stand van Voerman (foto boven), de pedalen van het Nederlandse Iceberg Effects met zijn uitgebreide mogelijkheden, en in de stand van importeur Face de vertrouwde Pedaltrains vol pedalen van Crazy Tube Circuits, Walrus Audio, Carl Martin en Beetronics.

Maar dat was nog lang niet alles, want ook Line 6 maakte acte de présence met ook een demo van Jos Kamphuis (foto boven), net als MXR, Way Huge, Dunlop, Digitech, Kernom.

Sasha Ivantic demonstreerde hoe je met Blackstar versterkers zonder podiumvolume toch een goede gitaarsound kan krijgen.

In dezelfde categorie zagen we de Laney Supergrace of de Vox VT-X. Andere amps die je kon uitproberen waren van Red Seven, Hiwatt, Fender Audio en de mini-amps van Ortega.

DE MASTERCLASSES
De Bridge Guitar Convention is een combinatie van beurs, demo's, workshops en masterclasses. Op het programma stonden vier masterclasses bas. Verslag daarvan kun je op DeBassist.nl vinden. Voor de masterclasses gitaar konden we de volgende gitaristen programmeren: Vedran Mircetic (De Staat), Remi Lauw (SecretRendezvous), Eran Har Even & Attie Bauw (Subsix), Yvette Terpstra (Froukje, Nick Schilder), Frank Gambale (Cort clinic), Leendert Haaksma (Anouk), Thomas Zwijsen (Ortega performance) en Matthias van Beek (Rudeboy, Anneke van Giersbergen). Lees wat zij in petto hadden voor ons hieronder. 

Frank Gambale 
In een masterclass voor Cort akoestische gitaren trok Frank Gambale het grootste publiek van de dag. Niet verwonderlijk gezien zijn verleden bij Jean Luc Ponty, Chick Corea en Vital Information, zijn onnavolgbare vermogen om te shredden over lastige akkoordenschema’s en natuurlijk zijn legendarische sweep-picking techniek. 

Desgevraagd legde hij uit hoe hij als tiener worstelde met alternate picking van een lick over drie snaren, met één noot per snaar. Dat moet eenvoudiger kunnen, dacht hij. Toen hij in plaats van neer-op-neer de drie snaren met één beweging naar beneden aansloeg, ging er een wereld voor hem open. In een razend tempo (“sweep-picking doe je niet langzaam”) demonstreerde hij vervolgens een aantal arpeggio’s en licks met deze efficiënte aanslagtechniek.

Techniek is één ding, muzikaliteit is een ander. Frank vertelde nooit alleen op techniek geoefend te hebben, omdat, zo zei hij, “je bent wat je oefent, dus als je thuis doorlopend toonladders speelt, zul je dat op het podium ook doen. Zijn advies? Ga op zoek naar de muziek in toonladders en arpeggio’s.

Gambale demonstreerde zijn aanpak door over de losse lage E snaar te improviseren met de E majeurtoonladder. Eerst over één snaar. Daarna hetzelfde met intervallen, tertsen, kwarten, kwinten enzovoorts, eerst harmonisch (tegelijk gespeeld) en daarna melodisch (een voor een). Let daarbij op het karakter van elk interval. Als laatste deed hij datzelfde met drieklanken - een belangrijk melodisch wapen, zo zei hij. Pas als je dat kan, is het tijd om te experimenteren met andere toonladders.

Als afsluiting speelde Gambale het virtuoze (“wish me luck!”) Another Challenger van het album Natural High uit 2005.

Gambale demonstreerde al dat gitaargeweld op zijn Cort Signature, de nylonsnarige Luxe II, op zijn verzoek uitgerust met zij- en achterkanten van het Australische blackwood, het Fishman Flex Blend System als pickup en door hem zelf ontworpen inlegwerk in Art-Deco stijl. Deze gitaar was ook te zien bij de stand van Cort/Musik Meyer. (MR)

Yvette Terpstra
Ze is al jaren een van de meest smaakvolle gitaristen van Nederland en haar workshop geeft eigenlijk heel duidelijk inzicht in hoe dat komt. Een centraal thema is hoe ze haar gitaarpartijen vormgeeft in een set met nummers die in hun opgenomen versies niet altijd een gitaarpartij hebben.

Sinds Yvette Terpstra is vertrokken uit de band van Froukje is ze met Nick Schilder gaan werken en vrijwel alle voorbeelden die ze aandraagt komen uit Schilders set; ze zijn dus erg vers. Terpstra laat zien hoever je met een beetje creativiteit en een goed oor voor sound kunt komen. Eigenlijk maakt ieder voorbeeld dat ze laat horen de nummers levendiger, zonder daarbij de oorspronkelijke intentie van het nummer uit het oog te verliezen. Verder is ze nu definitief volledig over op Kemper, wat haar volgens eigen zeggen de flexibiliteit biedt waar een set zoals die van Schilder om vraagt. Ieder voorbeeld gaat gepaard met een uitleg van iedere gebruikte sound, inclusief foto van de banks in haar Kemper.

Terpstra's spel is zoals verwacht buitengewoon expressief en ze heeft een stijl waarin iedere noot zeer intentioneel is, maar ze zet daarbij zichzelf nooit op de voorgrond, al is haar gitaarsound voor de workshop natuurlijk iets prominenter dan die in de totaalsound van een concert zou zijn. Dat lijkt misschien haaks te staan op haar grote voorbeelden - Jimi Hendrix, Jeff Beck, Mark Knopfler, Steve Lukather, Joe Satriani en Lari Basilio - maar ze benadrukt zelf hoe belangrijk al deze gitaristen zijn geweest voor hoe ze over sound en partijen denkt. Haar interpretatie van een stuk van Jeff Becks 'Behind the Veil' lijkt dit te onderstrepen. (KP)

Eran Har Even en producer Attie Bauw
Het project Hypnosphere ('we willen het publiek en onszelf hypnotiseren met deze muziek') van (jazz)gitarist Eran Har Even en producer Attie Bauw heeft als hart de SubSix pickup van Submarine die een analoog signaal voor elke snaar uitstuurt. In Ableton krijgt elke snaar of groep snaren een andere processing. Zo kan je bijvoorbeeld de twee lage snaren als bas gebruiken, terwijl je de D- en G-snaar andere effecten geeft en de B- en E-snaar weer een andere sound hebben. Volgens Eran is dit 'gecompliceerder en daardoor interessant'.

Een van de dingen waar hij tegenaan loopt is dat je hiermee niet meer kan vertrouwen op licks en patronen die je kent, omdat je nu rekening moet houden met de sound van een specifieke snaar. Je moet eigenlijk denken als gitarist en bassist tegelijk. Attie Bouw voegt aan het spel van Eran elementen toe als pads en percussie, vooraf opgenomen in Ableton en te bedienen met een controller waarop hij met encoders filters bedient.

Een ander aspect van het project is dat gebruik wordt gemaakt van 'emersive sound', ofwel surround sound zoals van Dolby Atmos. Bij deze demonstratie werden vier speakers gebruikt, twee achter het publiek en twee ervoor. Eran kon daarbij met een expressiepedaal de panning bedienen, maar het is ook mogelijk om de klank verschillende snaren naar verschillende speakers te sturen. Zo zit je als publiek eigenlijk 'binnen in een akkoordvoicing'. De sferische stijl van Hypnosphere is heel passend voor deze opzet omdat je met zo'n emersive-systeem altijd te maken hebt met latency, dus heel directe of agressieve sounds zijn minder geschikt.

Het mooie aan Hypnosphere is dat het echt om improvisatie en samenspel van Eran en Attie draait. Als Eran even nodig heeft om een andere klank in te stellen, vult Attie de ruimte en initieert grooves waarop Eran weer melodisch verdergaat. De brede muzikale achtergrond van Eran maakt dat het steeds weer verassend is wat hij speelt. (SF)

Thomas Zwijsen
Hij verwierf online veel lof met zijn 'Nylon Maiden' albums, waarop hij nummers van Iron Maiden op de klassieke gitaar interpreteert. Dat ging zelfs niet aan het Iron Maiden-kamp voorbij; voormalig zanger Blaze Bayley zingt op verschillende van zijn albums, en Thomas Zwijsen speelt op meerdere albums van Bayley.

Op het Bridge Guitar Festival komt hij vertellen over zijn Ortega gitaren en zijn kunsten laten horen. Het nieuwste model waar hij op speelt is een traditioneel klassiek model - zij het met een element - dat hij de dag ervoor nog in Valencia opgehaald heeft. De andere twee modellen hebben een cutaway en een sparrenhouten bovenblad, terwijl de rest van de body van esdoornhout is. De grootste blikvanger was misschien nog wel het model dat van esdoornspalthout gemaakt was en daardoor een typerend patroon had.

Natuurlijk speelde Zwijsen ook, met naast slotnummer Fear Of The Dark - met Wiki Violin als gastvioliste - ook nummers van andere artiesten dan Iron Maiden, namelijk Nothing Else Matters van Metallica en Sultans Of Swing van Dire Straits. Tussendoor legt hij enkele technieken die hij gebruikt, waaronder zijn tremolotechniek waarbij hij drie vingers gebruikt om de grondtoon constant te houten en een variatie op de rasgueado waarbij hij alleen zijn wijsvinger en zijn ringvinger gebruikt. (KP)

Remi Lauw
Remi Lauw, gitarist en Ableton kenner en programmeur (hij bouwt hele shows in Ableton voor grote rockconcerten), kwam vertellen over de opnames met zijn band Secret Rendezvous, die hij zo analoog mogelijk deed en hoe hij dat vertaalt naar het podium waar tracks meelopen in Ableton.

Met een kleine controller bedient hij Ableton dat in zijn laptop meeloopt, dat vervolgens de RJM loopswitcher op zijn pedalboard aanstuurt, dat weer via midi presets in zijn pedalen kan oproepen. De setup is zo gemaakt dat hij, als zijn computer zou uitvallen, alles met de voet kan schakelen. Van  elke mooie sound die hij ontdekt - meestal een combinatie van effectpedalen en een versterker - maakt hij gelijk een profile in zijn Kemper, maar live prefereert hij toch een buizenversterker omdat je dan makkelijker meekan als een drummer enthousiast wordt en luider gaat spelen. Ook reageert een Kemper soms anders op pedalen, wat vooral bij fuzz lastig kan zijn. (SF)

Vedran Mircetic
Voor de eerste masterclass van de dag trad Vedran Mircetic aan, gitarist van De Staat. Onder gitaristen wordt hij gezien als de meester van het pedalboard. Je kan nog zoveel pedalen hebben, Vedran heeft er meer. Zelf vindt hij zijn pedalboard met meer dan 25 pedalen wel meevallen, want zoals hij zegt: 'ik ben al 18 jaar bezig en dan is het maar 1,5 pedaal per jaar.'

In deze masterclass gaat het over de integratie van dit analoge pedalboard met een Fractal Audio FM9. Om het gat in de klank op te vullen dat zanger-gitarist Torre Florim open laat als hij bij Witch Doctor het publiek in gaat (zonder gitaar), stuurt Vedran zijn signaal naar de Fractal waar het gesplitst wordt in twee parallelle signaalketens die hij verschillend bewerkt (onder andere met pitch-effecten) zodat het totaal gaat klinken als drie gitaren.

Over zijn sounds vertelt hij dat hij denkt als producer en kijkt waar in het geluidsspectrum van de song nog wat nodig is. Het hoeft daarbij helemaal niet te klinken als een gitaar: 'Als het anders kan, doe ik het anders. En dat hoeft dan niet mooi te zijn.' Zo laat hij in de nieuwste single van de band, een soort scheepstoeter horen, gemaakt met een combinatie van het Motor Pedal en Light Pedal van Gamechanger Audio. (SF)

Matthias van Beek
Hij is bekend van de band rond Rudeboy en als gitarist en backingvocalist bij de band van Anneke van Giersbergen. Naast zijn krachtige rockstem en indrukwekkende gitaarspel heeft Matthias van Beek zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een ware sounddesigner. Met behulp van de RJM Mastermind houdt hij volledige controle over een zorgvuldig samengestelde mix van analoge en digitale effecten, die uiteindelijk samenkomen in zijn vintage versterkers.

Voor deze workshop was een camerastandpunt boven het pedalboard ingericht, waardoor het publiek een uitstekend zicht had op zijn uitgebreide switching-systeem. Ook had hij een vintage Bassman uit de jaren zestig meegenomen, wat direct bijdroeg aan de authentieke klankbeleving.

Matthias demonstreerde met veel overtuiging en controle zijn karakteristieke overdrive- en fuzzsounds, aangevuld met een uitgebalanceerd palet aan delays, galmen en sfeervolle soundscapes. Aan de hand van nummers uit zowel zijn werk met Rudeboy als Anneke van Giersbergen wist hij helder uit te leggen hoe arrangementen zijn opgebouwd, welke technische uitdagingen daarbij komen kijken en welke oplossingen mogelijk zijn met de uitgebreide mogelijkheden van de RJM Mastermind PBC 10

Wat deze workshop extra waardevol maakte, was zijn open en toegankelijke manier van presenteren. Hij deelde niet alleen zijn kennis en ervaring, maar nam ook uitgebreid de tijd om vragen te beantwoorden en praktische tips te geven aan gitaristen die werken met complexe switching-systemen zoals deze PBC10.

Een inspirerende masterclass van een veelzijdige gitarist die niet alleen muzikaal indruk maakt, maar ook zijn technische expertise op een enthousiaste en begrijpelijke manier weet over te brengen. (SF)

Leendert Haaksma
Leendert Haaksma gaf als ontwerper en bouwer van zijn Hook-versterkers invulling aan het thema van de Guitar Convention, Amps vs Modeling, door de geschiedenis van gitaarversterking uit de doeken te doen onder de noemer 'Wat model je nu eigenlijk?' Beginnend bij de eerste versterkers van Rickenbacker en Fender (uitwerkingen van schema's die buizenfabrikanten leverde) via Vox, Marshall, Mesa/Boogie, Soldano, de setup van Edward van Halen en '80s racksystemen van Steve Lukather komen we uiteindelijk uit bij modeling van Line 6, Fractal en Kemper.

Een belangrijk aspect om in de gaten te houden is de vertaling van een luidspreker van het signaal dat hij aangeboden krijgt van de versterker, dat zorgt voor een 'smiley eq' met gescoopt midden. Als je bijvoorbeeld een gemodelde sound waarin dat is meegenomen versterkt met een gitaarversterker krijg je twee keer zo'n smiley eq, wat een heel dun geluid geeft. Zelf gebruikt hij tegenwoordig een versterker op het podium die via speakersimulatie naar de Front Of House gaan voor consistentie. Alleen bij The Voice in Vlaanderen speelt hij helemaal zonder versterker, gedwongen door het feit dat de deelnemers met zo weinig volume zingen. (SF)

Lees ook het uitgebreide artikel over ‘Amps vs Modeling’ dat eerder in Gitarist is verschenen aan de hand van een rondetafelgesprek met Leendert Haaksma, Vedran Mircetic en Matthias van Beek. 

SNAAR
Op de Convention was de expositie SNAAR te zien over de rol van de gitaar in de Indische gemeenschap en de invloed van Indische gitaristen op de  Nederlandse muziek. In het panel De Indische Connectie vertelden Dennis van Leeuwen, Rouzy Portier en Stéphanie Teekens onder leiding van moderator Jack Pisters over hun relatie met de Indische invloeden.

DE WORKSHOPS
15 gitaren en 15 versterkertjes stonden klaar voor workshops in 5 verschillende thema’s van blues tot metal, van bas tot effecten & sound, met Javier Valdi, Ivar Useinov, Bram van den Brekel, Django Trienes, Abel van der Waals, Timothy Dunn en Ella Zirina.
                                    Bram van den Brekel leidt de workshop Blues Orkest

                             Abel van der Waals en Django Trienes leiden de workshop Effecten & Sound

                                              Ella Zirina leidt de workshop Improvisatie. 

GITARIST POLL AWARDS 
De uitreiking van de Gitarist Poll Awards 2026, zoals gekozen door onze lezers, met v.l.n.r. Harry Sacksioni, Dennis van Leeuwen, Mark Bogert, Leif de Leeuw, Ramon Govaars (Gibson), Maicel Copal (Boss) en op de voorgrond David en Johannes Voerman (Vox). 

Mooi om dit evenement met De Bassist, samen met Gitarist en Muziekgebouw Eindhoven te hebben kunnen organiseren. Veel dank aan de bezoekers die het mooie weer trotseerden om erbij te kunnen zijn en aan de fantastische mensen van Muziekgebouw Eindhoven, die deze ingewikkelde operatie uitmuntend hebben begeleid. Natuurlijk ook veel dank aan de standhouders, die enorm veel uit de kast hebben gehaald om hun fraaie gear te presenteren. En last but not least aan alle bassisten en gitaristen die superinteressante masterclasses en workshops hebben gegeven!

De Bridge Guitar Convention is een project van Bridge Festival Eindhoven, Gitarist, Muziekgebouw Eindhoven en Brabant C.  

Zet vast in je agenda: 29 mei 2027. Dan hopen we je (weer) te zien!