aanmelden
Release van de Week: Paul Weller - On Sunset
Vandaag verschenen - 3 juli 2020
Muzieknieuws 03-07-2020 10:01
Paul Weller is toe aan zijn vijftiende studioalbum en dan tellen we alle compilaties, greatest hits, live-albums en alles van The Jam en The Style Council natuurlijk niet mee. Has My Fire Really Gone Out, zong hij begin jaren negentig. Begint het heilige vuur bijna dertig jaar later al een beetje uit te doven, of kan de Modfather nog wat jaren mee?

Elke vrijdag verschijnen er honderden nieuwe albums. De Slagwerkkrant-redactie pikt er regelmatig een uit om voor te stellen, inclusief video en een Spotify-playlist.

door Chris Dekker

Laat ik meteen alle twijfel aan mijn objectiviteit bevestigen: ik ben een enorm fan van Paul Weller. Ik zag de man zo'n twintig keer live, ik interviewde hem een aantal keer voor onder meer LiveXS, Musicmaker en Gitarist en ik sprak met diverse van zijn bassisten, voor Musicmaker en De Bassist, zoals Damon Minchella, Yolanda Charles, Andy Croft en Andy Lewis, en hij is echt een van mijn grote helden.

Ik kijk altijd reikhalzend uit naar een nieuw album van Weller en het is altijd spannend. Als je naar zijn soloalbums kijkt, ging het van Britpop naar experimenteel, naar nog experimenteler. Daarna terug naar Britpop, het werd even akoestisch van aard en de laatste tijd voegt hij steeds meer soul toe aan zijn albums. Zijn experimentele albums - met zelfs spoken word - waren niet helemaal mijn ding, maar de laatste albums zijn weer super. 

Soul dus. het nieuwe album zit er vol mee en we horen heerlijke, melodieuze baslijnen. Weller zelf speelt veel instrumenten op de plaat maar laat zich vanzelfsprekend op bijna alle nummers bijstaan door bassist Andy Crofts en op 4 songs door vaste gitarist Steve Cradock. Verder horen we veel lekkere '70s-achtige funkgitaar en melodieuze laagjes Hammond. Er komen blazers voorbij en zelfs strijkers, luit en fluit in een duet met de Franse zangeres Julie Gros, van de band Le Superhomard. 

Dan is er nog de samenwerking met de Britse R'nB-ster Col3trane... na de eerste paar luisterbeurten lijkt het alsof Weller een prachtrige combi heeft gevonden van ouderwetse film-soundtracks, seventies soul, moderne po, met natuurlijk altijd de typische sound van Weller zelf.

Genoeg geschreven. Luister: